เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
【ในฐานะคนที่มี “หัตถ์ช่วยโลก” เจ็ดสี และประสบการณ์ทางการแพทย์หลายปี คุณสามารถบอกแหล่งที่มาของอาการบาดเจ็บได้จากกลิ่นของมันเพียงอย่างเดียว เพียงแค่ก้าวเข้ามาในห้อง มันไม่ได้เกิดจากวิธีการธรรมดาอย่างแน่นอน】
【และก็เป็นไปตามคาด...】
【เมื่อเดินไปที่เตียงคนป่วยในห้อง คุณเห็นต้นขาของชายชรา ซึ่งส่งกลิ่นเหม็นเน่า โดยมีบาดแผลบริเวณกว้างที่เน่าเปื่อยแล้ว คุณตัดสินได้ทันทีว่าแหล่งที่มาของอาการบาดเจ็บนี้น่าจะ... เป็นการติดเชื้อจากไวรัสบางชนิด ซึ่งทำให้เกิดบาดแผลที่น่าสะพรึงกลัวและน่าสยดสยองนี้】
【อย่างไรก็ตาม คุณไม่ได้ซักถามคนอื่นๆ ที่อยู่ในเหตุการณ์เกี่ยวกับเรื่องนี้】
【คุณรู้ดีว่าในเมื่อคนเหล่านี้ไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับอาการบาดเจ็บของท่านผู้เฒ่าหม่า ก็ย่อมต้องมีเหตุผลสำหรับการปกปิดของพวกเขา แม้ว่าคุณจะถามตอนนี้ คำตอบที่พวกเขาให้ ก็มีแนวโน้มมากกว่าที่จะไม่ใช่ความจริงของเรื่องนี้】
“คุณชายซูครับ คุณคิดว่าแผลนี้ยังมีโอกาสรักษาหายไหมครับ?”
หลังจากที่ซูมู่สวมถุงมือและตรวจสอบบาดแผลที่โคนขาของท่านผู้เฒ่าหม่า
หม่าฮั่นซาน ซึ่งยืนอยู่ข้างๆ เขา ก็ค่อยๆ ถามขึ้น
“อาการของแผลนี้ซับซ้อนมาก แหล่งที่มาเริ่มต้นน่าจะเป็นการติดเชื้อ แต่ไวรัสนี้สามารถทำลายเซลล์ของมนุษย์และระบบสมดุลอย่างต่อเนื่อง”