เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
【ตึกระฟ้าสูงตระหง่านเสียดฟ้า ตั้งตระหง่านสูงต่ำเรียงรายกันไม่สิ้นสุด】
【แม้ในขณะที่ยามเย็นใกล้เข้ามา แสงไฟหลากสีสันที่สดใส ซึ่งฉายผ่านกำแพงโฮโลแกรมจำนวนนับไม่ถ้วน ก็ส่องสว่างทุกถนนของเมืองอันกว้างใหญ่ให้สว่างไสวราวกับกลางวัน】
【เมื่อมองขึ้นไป...】
【อากาศยานขนาดเท่าโดรนนับไม่ถ้วนกำลังขนส่งและส่งมอบสินค้าอย่างเป็นระบบ】
【และสูงขึ้นไปอีก ราวกับความฝันในนิยายวิทยาศาสตร์ โครงสร้างกระจกคริสตัลพิเศษ ที่ส่องแสงระยิบระยับราวกับระลอกน้ำ กำลังแสดงม้วนภาพศิลปะที่งดงามและมีสีสัน โครงสร้างกระจกที่คดเคี้ยวเหล่านี้รองรับศาลากลางหาวและเส้นทางที่คดเคี้ยวกลางอากาศอันบอบบางและสวยงาม】
【บนสองข้างทางของเส้นทางเหล่านี้ รถไฟลอยฟ้าไร้คนขับ ซึ่งไม่ต่างจากในภาพยนตร์ 《แฮร์รี่ พอตเตอร์》 จะแวะจอดสั้นๆ ที่ประตูทางเข้าของเส้นทางหรือศาลาเป็นครั้งคราว จากนั้นก็ส่งเสียงหวีดและแล่นผ่านไปอีกครั้ง...】
【เมื่อเทียบกับภาพที่พบเห็นได้ทั่วไปในราชธานีแห่งนี้】
【สิ่งที่ทำให้ซูมู่ประหลาดใจมากที่สุดคือเมืองใต้ดินที่หรูหราฟุ่มเฟือยอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขา ซึ่งเขาสามารถมองเห็นได้อย่างทั่วถึง】
【ถูกต้อง...】
【เช่นเดียวกับที่ซูมู่ได้เรียนรู้เมื่อเขาเหยียบย่างบนดินแดนแห่งนี้เป็นครั้งแรกเมื่อสิบกว่าปีก่อน】