กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“ตกลงค่ะ พี่ชาย...”
เมื่อมองไปที่ปลาไม้สีแดงตัวเล็กๆ ที่ถูกวางไว้ในมือของเธอแล้ว ซูเสี่ยวอวี๋ก็ไม่มีเหตุผลที่จะไม่เห็นด้วย
และเช่นเดียวกับที่พี่ชายของเธอบอก
ในใจเธอก็มีความในใจมากมายที่เธอพูดออกมาตอนนี้ไม่ได้จริงๆ
เพียงแต่...
เมื่อมองไปที่เครื่องบันทึกเสียงขนาดเล็กที่อยู่ในมือของพี่ชาย แม้ว่าเธอจะคาดหวังอยู่บ้าง ซูเสี่ยวอวี๋ก็ยังคงขมวดคิ้วที่ละเอียดอ่อนของเธอและถามอย่างระมัดระวัง “พี่ชายคะ”
“ตอนที่พี่ชายอยู่ใน ‘เมือง’ ถ้าพี่ชายทิ้งข้อความไว้ให้เสี่ยวอวี๋ มันจะ...?”
สถานการณ์ใน ‘เมือง’ แตกต่างจากในซากปรักหักพัง
แม้ว่าซูเสี่ยวอวี๋จะไม่เคยย่างเท้าเข้าไปใน ‘เมืองศูนย์กลาง’ ที่เจริญรุ่งเรืองและก้าวหน้าทางเทคโนโลยีมากกว่า
แต่เมื่อตัดสินจากสถานการณ์ใน ‘เมืองขนส่ง’ ที่เธอเคยไปกับซูมู่