กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“หืม!?”
“พี่ใหญ่ พี่รอง ยังไง... ดูเหมือนจะเป็น ‘เซียนเท้าเปล่า’?”
การที่อาศัยอยู่ในดินแดนหิมะแห่งนี้มานานหลายปี ทั้งล่าปลาใต้น้ำแข็ง หรือสัตว์ต่างๆ ที่มีสีขนกลมกลืนไปกับหิมะสีขาวบริสุทธิ์ สายตาของพวกเขาย่อมไม่เลวร้ายอยู่แล้ว
เมื่อซูมู่เดินออกมาจากหลังโขดหินน้ำแข็ง ชูใบรับรองแพทย์ระดับกลาง ของเขาขึ้น และพวกเขาก็สังเกตเห็นผ้าพันแผลสีขาวบนไหล่ของซูเสี่ยวอวี๋ น้องสามในหมู่พวกเขาก็เปล่งเสียงสงสัยออกมา
“หุบปาก ฉันดูเองได้”
คนที่ถูกเรียกว่าพี่ใหญ่ยังคงยืนนิ่ง ส่งสัญญาณให้ซูมู่หยุด: “น้องชาย ไม่ใช่ว่าฉัน พี่ใหญ่ไป๋ ไม่ไว้ใจคุณ”