กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
สายตาของซูมู่จับจ้องไปที่รางวัลชิ้นสุดท้าย
เขายืนยันการเลือกของเขาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
มันเป็นภาพสเก็ตช์ธรรมดาๆ ที่แสนจะธรรมดา
ดอกบัว ต้นไม้ที่ไหวเอน
ข้างลำธารที่ไหลเอื่อย เขาได้วาดภาพเด็กสาวในชุดสีขาวด้วยมือของเขาเอง
แต่...
มันแตกต่างจากที่เขาจำได้เล็กน้อย
ภาพวาดควรจะสิ้นสุดที่ตรงนั้น โดยเว้นว่างไว้ครึ่งหนึ่ง
ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่
มีคนได้วาดภาพเด็กหนุ่มรูปหล่อดวงตาอ่อนโยนอย่างพิถีพิถัน ทีละเส้น ทีละขีด เขาหันศีรษะเข้าหาเด็กสาวในภาพ ทั้งสองถูกวาดอยู่ใต้ท้องฟ้าสีครามราวกับเพิ่งถูกชะล้าง