ตอนที่ 18 การนับถอยหลังของชีวิต

พยายาม...

หลังจากที่ซูมู่รับสาย เขาก็กล่าวลาแล้วหันหลังเดินออกจากอาคารมู่เสวี่ยเทคโนโลยี

ในที่สุดถังหลิงเสวี่ยก็ไม่สามารถควบคุมน้ำตาที่พร่ามัวใต้ขนตายาวของเธอได้

น้ำตาร้อนๆ

ไหลอาบแก้มขาวเนียนของเธอ ทำให้ปกเสื้อโค้ทสีดำสุดเท่เปียกชื้นเป็นหย่อมเล็กๆ

“งั้นก็พยายามไปเถอะ ดูซิว่าคุณหนูคนนี้จะอ้อนวอนคุณไหม!!!”

ท่ามกลางความเศร้าของเธอ

ถังหลิงเสวี่ยกัดฟันแน่น คุกรุ่นอยู่ในใจอย่างเงียบๆ

แต่ในวินาทีต่อมา

เธอนึกถึงวิธีที่ซูมู่มักจะถูกห้อมล้อมไปด้วยสาวสวยที่ต้องการอยู่กับเขาตลอดเวลา