กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“คุณชอบไหม?”
ถังหลิงเสวี่ยทั้งทึ่งและประหลาดใจ ดวงตาของเธอแทบจะเป็นประกายระยิบระยับไปด้วยดาวดวงเล็กๆ
ริมฝีปากของซูมู่โค้งเป็นรอยยิ้ม
เขายื่นมือออกไปอย่างแผ่วเบาและช่วยเธอปัดปอยผมสีเข้มบนหน้าผากซึ่งถูกลมทะเลพัดจนยุ่งเหยิง
“ชะ...ชอบ”
บางทีอาจเป็นเพราะดอกไม้ไฟ หรือแสงจันทร์สีซีด
ใบหน้าสวยของถังหลิงเสวี่ยแดงก่ำราวกับแอปเปิ้ลสุก และเธอพูดตะกุกตะกัก ไม่กล้าสบตากับซูมู่โดยตรง
ท้ายที่สุด
สิ่งที่ซูมู่ไม่รู้ก็คือ
เมื่อหนึ่งนาทีก่อน