กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“เซลล์มะเร็งในร่างกายของคุณลุกลามไปทั่วอวัยวะภายในแล้ว”
“เว้นแต่จะเกิดปาฏิหาริย์ทางการแพทย์ขึ้น ไม่อย่างนั้น...”
“เวลาที่เหลือของคุณ เกรงว่าจะไม่เกินครึ่งเดือน”
เมืองหลวงจักรวรรดิ
ภายในห้องเช่าธรรมดาๆ
คำพูดของแพทย์ขณะที่เขาจากไป ยังคงดังก้องอยู่ในหูของซูมู่
เขานั่งอยู่ริมหน้าต่าง
สายตาของเขาว่างเปล่าขณะมองดูพระอาทิตย์ตกสีแดงเข้ม ซึ่งเหมือนกับชีวิตในอนาคตของเขา มีเพียงความอบอุ่นที่หลงเหลืออยู่ ส่องผ่านช่องว่างของร่มไม้ลอดหน้าต่าง เข้ามาในฝ่ามือของเขาอย่างเงียบงัน
รอยยิ้มขมขื่นปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา: “งั้นเหรอ...”
“ฉันแค่เผลอหลับในห้องเรียนมากไปหน่อย ตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองทะลุมิติมายังโลกคู่ขนาน และกลายเป็นผู้ป่วยมะเร็งกระดูกระยะสุดท้ายที่เวลากำลังนับถอยหลัง?”