เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 จันทร์กระจ่างไม่ส่องเขา
ทุกคนต่างตื่นตัวขึ้นทันที เสิ่นเยว่อวี่เดินออกจากห้องไปมองด้านนอก ลู่เข่ออู๋และคนอื่น ๆ ก็ตามติดออกมาข้างหลัง
แต่เห็นว่าคลื่นแสงสีฟ้าที่ปกคลุมเหนือเมืองอีเหมี่ยนลุกโหมขึ้น ด้านบนถูกโจมตีด้วยจุดแสงนับไม่ถ้วน ส่งเสียงแหลมเสียดหูอย่างยิ่ง
เครื่องบินรบของแคว้นซิงหลานนับไม่ถ้วนวนเวียนอยู่บนท้องฟ้า รอโจมตีได้ทุกเมื่อ
ส่วนกองทัพของเมืองอีเหมี่ยนก็ใช้มาตรการป้องกัน ภาพตรงหน้าดูน่าตกใจไปชั่วขณะ
และสถานการณ์แบบนี้ได้เกิดขึ้นมาแล้วสองครั้งในหลายวันมานี้
เมื่อก้มลงมอง ก็เห็นมนุษย์สัตว์จำนวนนับไม่ถ้วนในเมืองอีเหมี่ยนที่ตกใจกลัว ในดวงตาของพวกเขามีความหวาดผวาและหวั่นเกรง
ไม่ว่าจะจำนวนคนรบหรืออุปกรณ์ แคว้นซิงหลานก็ล้ำหน้าฝั่งนี้ไปมาก
เสิ่นเยว่อวี่สูดลมหายใจลึก แล้วหันหลังเดินกลับไป
จู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่า การเพียงบรรเทาอาการพิษของมนุษย์สัตว์เหล่านี้ไม่อาจช่วยพวกเขาได้เลย