กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 161 เปล่งเสียง
เสิ่นเยว่อวี่มองท่าทางและข้อความที่เว่อร์วังพวกนั้นแล้วรู้สึกพูดไม่ออกอยู่บ้าง
แต่ก็ต้องยอมรับว่าลายขนร่างเดิมของมนุษย์สัตว์เพศผู้พวกนี้มีครบทุกสีสัน แทบจะมีขนทุกแบบให้เห็น ก็ไม่แปลกที่เพศเมียบางคนจะมีนิสัยชอบสะสม
ฝูงตัวฟู ๆ พากันส่งรูปของตัวเองมาให้ ก็ดึงดูดใจใช้ได้อยู่เหมือนกัน
“หึ ฝูงคนประจบสอพลอ” เจียงเจ๋อเย่ที่อยู่ข้าง ๆ เห็นภาพนี้ก็กอดอกส่งเสียงหึในลำคอ แววตาวาบความไม่พอใจวาบหนึ่ง