กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 เพราะโชคชะตาเล่นตลก
พอสิ้นคำ ภายในห้องเงียบไปชั่วขณะ ในตอนนั้นเองก็มีฉันรับใช้เคาะประตูแล้วเอ่ยขึ้น
“องค์ชายรัชทายาท”
“เข้ามา” ซือเย่หลิ่นเอ่ยด้วยเสียงเย็น
ผู้ที่เดินเข้ามาคือเพศเมียไร้พลังจิตที่งดงามมากคนหนึ่ง เธอถือถาดเข้ามาแล้ววางถ้วยกระเบื้องประณีตหนึ่งใบลงตรงหน้าพวกเขา
“องค์ชาย…”
“รู้แล้ว ออกไปได้” น้ำเสียงของซือเย่หลิ่นแฝงความหงุดหงิดรำคาญ เขาแทบไม่มองเพศเมียคนนั้นอีกสักนิด