กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 140 สังฆราช
หลังจากมนุษย์สัตว์เพศผู้เหล่านั้นออกไปและปิดประตูลง ห้องทำงานจึงกลับสู่ความเงียบอีกครั้ง
รุ่ยยวนนวดหว่างคิ้วของตัวเอง “เธอไปแล้วทั้งคน นายยังไม่คิดจะออกมาอีกหรือ”
พอสิ้นคำ เงาร่างของคนผู้หนึ่งก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในห้อง
คนผู้นั้นสวมชุดลำลองหรูหรา ใบหน้าภายใต้เส้นผมสีหมึกเย็นชาคมเข้ม ดูไม่ค่อยเป็นมิตรกับผู้คนสักเท่าไร คนผู้นี้ก็คือซือเย่หลิ่นนั่นเอง
“พูดได้ว่าตัวนายเป็นถึงขนาดนี้แล้ว ทำไมยังไม่ยอมสงบลงสักที” รุ่ยยวนมองซือเย่หลิ่นก็รู้สึกปวดหัวอยู่ไม่น้อย
ซือเย่หลิ่นดึงสายตากลับมาจากทิศทางที่เสิ่นเยว่อวี่จากไป แล้วเดินมาทางรุ่ยยวน
รุ่ยยวนนึกว่าเขาจะมาพูดอะไรกับตัวเอง