กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 108 ซือเย่หลิ่น (3)
อากาศพลันเงียบลงชั่วขณะ สีหน้าของซือเย่หลิ่นดูย่ำแย่ยิ่งนัก เขาก้มขนตางอนหนาลง ซ่อนอารมณ์ใต้ดวงตาไว้มิด
เห็นซือเย่หลิ่นไม่พูด เสิ่นเยว่อวี่ก็ขี้เกียจสนใจเขา มองออกไปนอกหน้าต่าง และมือก็ไม่ลืมที่จะแก้เนกไทที่มัดอยู่ที่มือ
ซือเย่หลิ่นเห็นการกระทำเล็ก ๆ ของเสิ่นเยว่อวี่เข้าตาหมด แต่เขาก็ไม่พูดอะไร
รถแล่นไปตลอดทางเนิ่นนานหลายชั่วยาม จึงหยุดลงหน้าคฤหาสน์หลังหนึ่ง
“องค์ชาย เราถึงแล้ว” คนขับเหลือบมองซือเย่หลิ่นอย่างระมัดระวัง แล้วรายงานเสียงเบา
ซือเย่หลิ่นไม่พูด เขาหันกายคว้าเสิ่นเยว่อวี่ขึ้นอุ้มพาดแขน เดินเข้าไปในคฤหาสน์สวนดอกไม้