กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 76 ชดเชย
“ลู่เข่ออู๋” เสิ่นเยว่อวี่มองสภาพของเขาแล้วใจหายไม่น้อย
“ฉันไม่เป็นอะไรจริง ๆ คุณไม่ต้องเป็นห่วงฉันขนาดนี้”
ลู่เข่ออู๋พยักหน้าเบา ๆ แววตาแวบผ่านความหงุดหงิดใจเล็กน้อย แต่ที่มากกว่าคือความเป็นห่วงเสิ่นเยว่อวี่ เขาไม่มีเวลาไปหึงหวงเลยด้วยซ้ำ
เขารีบยกน้ำร้อนจากด้านข้างมายื่นให้เสิ่นเยว่อวี่ “นายท่าน ดื่มน้ำครับ”
ตอนนี้เสิ่นเยว่อวี่ไม่กระหายน้ำ แต่เห็นลู่เข่ออู๋เป็นแบบนี้ จึงรับมาดื่มอึกหนึ่ง
อุณหภูมิน้ำกำลังพอดี จะเห็นได้ว่าพวกเขาเฝ้าสังเกตอยู่ตลอด
แต่บรรยากาศในห้องกลับอึดอัดเป็นพิเศษ เสิ่นเยว่อวี่คิดอยู่ครู่หนึ่ง กำลังจะพูดอะไรสักสองสามคำให้บรรยากาศคลายลง ก็ได้ยินเสียงเคาะประตูจากทางเข้า
“เชิญเข้ามา”