กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 62 พระอาทิตย์ขึ้น
คราวนี้ลู่เข่ออู๋แทบคิดว่าตัวเองฟังผิด เขาหันไปมองเสิ่นเยว่อวี่อย่างสงสัย
แต่เห็นเสิ่นเยว่อวี่กำลังยิ้มตาหยีมองเขาอยู่ ใบหน้าหล่อเหลางดงามราวกับปาฏิหาริย์
“เรื่อง…อะไรน่ะ?” โคนหูของลู่เข่ออู๋ที่เพิ่งเย็นลงได้ไม่นานก็ค่อย ๆ กลับมาแดงก่ำอีกครั้ง
ดวงตาสีฟ้าอ่อนของเขาเบือนหนีอย่างไม่เป็นธรรมชาติ ริมฝีปากบางสีชมพูสั่นเล็กน้อย โครงหน้าหล่อเหลาจนเกินบรรยาย
“ที่นี่…เป็นพื้นที่รกร้าง”
“ฮ่า ๆ…” เสิ่นเยว่อวี่หัวเราะเบา ๆ “ฉันรู้อยู่แล้วว่านี่คือพื้นที่รกร้าง”
เธอพูดพลางมองไปเหนือศีรษะของลู่เข่ออู๋ “ฉันจำได้ว่าค่าคลุ้มคลั่งของคุณยังสูงอยู่”
“ให้ฉันมอบการปลอบประโลมให้คุณก่อนสักหน่อยนะ?”