กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 41 ฉันไม่โทษคุณ
ในป่าทึบที่มืดสนิทผืนนั้น อย่างน้อยก็มีดวงตาที่เปล่งประกายแสงสีเขียวสิบกว่าคู่จ้องมองพวกเขาอย่างละโมบ บ้างซ่อนตัวอยู่ในความมืด บ้างก็จ้องมองมาอย่างเปิดเผย ดูน่าขนลุกเป็นพิเศษ
ไม่ดีแล้ว หมาป่า!
สีหน้าของเสิ่นเยว่อวี่เปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอรีบคลำไปตามร่างกาย โชคดีที่คลำไปเจอสิ่งของทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าอย่างหนึ่ง
มันคือปืนที่เจียงเจ๋อเย่ให้เธอมา
เสิ่นเยว่อวี่ถอนหายใจโล่งอกในใจ แล้วปลดสลักปืนออกทันที
หมาป่าที่มีดวงตาประกายแสงสีเขียวเหล่านี้ค่อย ๆ เข้ามาใกล้ ราวกับกำลังครุ่นคิดว่าจะกินใครก่อนดี
ในสายตาของพวกมัน เสิ่นเยว่อวี่เป็นเพียงเพศเมียที่ไร้พลังโจมตี ไม่มีภัยคุกคามใด ๆ ต่อพวกมันเลย