กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 32 เฝ้ารอ
ดูเหมือนเพราะถูกจับได้ หมาป่าเทาจึงมีสีหน้าลำบากใจอยู่บ้าง แต่ไม่นานก็กลบเกลื่อนมันไปได้
ร่างของเขาแปรเปลี่ยนเป็นร่างมนุษย์อย่างรวดเร็ว
แสงจันทร์สาดส่องลงบนเส้นผมสีดำดั่งอีกาของลู่เข่ออู๋ หลั่งเงาลงบนแก้มของเขา ทำให้เส้นโครงหน้าของเขางดงามจนแทบจะดูไม่จริง
“ฉัน…” ลู่เข่ออู๋เม้มริมฝีปาก
“ฉันเป็นห่วงคุณ อยากอยู่ใกล้คุณสักหน่อย”
แบบนี้ขอเพียงเขาเฝ้าอยู่หน้าประตู คนอื่นก็ไม่อาจข้ามเขาไปสร้างเรื่องกับเสิ่นเยว่อวี่ได้
โดยเฉพาะคนของซือเย่หลิ่น
“คุณ…” เสิ่นเยว่อวี่มองแล้วอดขำไม่ได้ “นี่มันวิธีโง่ ๆ อะไรกัน”
ร่างแท้จริงของลู่เข่ออู๋คือหมาป่า เขากลับแปลงเป็นร่างเดิมมานอนที่หน้าประตูเต็นท์ของเธอแบบนี้…