เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 แกล้งเป็นเพศเมียของฉัน
ลู่เข่ออู๋เดินตามหลังเสิ่นเยว่อวี่ พอเดินห่างออกมาสักหน่อยถึงได้เอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ
“นายท่าน เราไม่ออกจากเมืองแล้วหรือ”
“เป็นไปได้อย่างไร” เสิ่นเยว่อวี่กัดฟัน
เธอไม่อยากอยู่ในที่ที่ขุมอำนาจต่าง ๆ ตั้งรกรากกันอยู่ตอนที่ร่างกายของตัวเองกำลังทำการแยกเพศเลย ร่างเดิมล่วงเกินคนไว้มากมาย หากถึงตอนนั้นเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นมาก็ลำบาก
“ชั่วคราวเราอย่าปะทะกับพวกเขาตรง ๆ”
เสิ่นเยว่อวี่พูดพลางคิดหาทางแก้ในหัว
รถคันหนึ่งที่จอดอยู่ไม่ไกลบนถนนเบื้องหน้าดึงดูดความสนใจของเสิ่นเยว่อวี่
ตัวรถดูสง่างามและลื่นไหลอย่างยิ่ง แสงแดดราวกับชุบความเปล่งประกายให้มันหนึ่งชั้น ทำให้ดูมีค่ามหาศาลเป็นพิเศษ
สิ่งที่ดึงดูดเสิ่นเยว่อวี่มากกว่าคือตราสัญลักษณ์ที่เห็นชัดว่าเป็นของราชวงศ์บนตัวรถ นี่คือคนของราชวงศ์