155

บทที่ 156 ออกท่องยุทธภพ สิ่งสำคัญคือต้องหน้าด้าน 【งานเลี้ยงตะกละ】

หม้อเนื้อถูกยกมาวางตรงหน้าทั้งสี่คนในเวลาไม่นาน น้ำซุปสีขาวน้ำนมมีชั้นไขมันลอยอยู่ด้านบน ไอร้อนที่ลอยขึ้นมาพร้อมกลิ่นหอมสดใหม่กลับแฝงความประหลาดชวนขนลุก

“ขอบคุณอาจารย์...”

มนุษย์หัวหมาป่าสีขาวได้ยินเสียงแหบแห้งของตัวเอง เมื่อเห็นเพื่อนร่วมทีมเริ่มกิน เธอก็ก้มหน้ากินตาม เนื้อสัมผัสลื่นไหลไถลลงคออย่างง่ายดาย

“ทำไมกินช้าขนาดนี้ จะสิ้นเปลืองอาหารหรือไง?” หญิงสวมฮู้ดเดินมาด้านหลัง บีบต้นคอของมนุษย์หัวหมาป่าสีขาวแล้วกดใบหน้าของเธอลงไปใกล้ชาม “รีบกิน!”

ไอร้อนที่ลวกผิวหน้าทำให้เหวินซีและมนุษย์หัวหมาป่าสีขาวรับรู้ถึงความแสบร้อนพร้อมกัน

“ฉันกิน! ฉันกินแล้วอาจารย์!”