135

บทที่ 136 อัปเดต! ภัยพิบัติระยะที่สอง

เหวินซีอดเลิกคิ้วไม่ได้ หน้ากากหลุดลงมา เผยให้เห็นใบหน้านั้น เธอไม่ได้สนใจรูปลักษณ์ของคนมากนัก ความงามจะทำให้คนอิ่มท้องได้ หรือความอัปลักษณ์จะทำให้คนพบเจอความทรมานและการดูแคลนได้อย่างไร ทั้งหมดล้วนไม่เกี่ยวอะไรกับเธอเลย เพียงแต่ว่า...

“มองพอหรือยัง?”

หญิงสวมหน้ากากแสยะยิ้ม เธอเผยใบหน้าครึ่งหนึ่งของหญิงชราที่เต็มไปด้วยรอยแผลไหม้ ผิวหนังน่าสยดสยองลามจากหน้าผากขวาไปถึงคาง ส่วนใบหน้าครึ่งซ้ายที่ยังสมบูรณ์กลับแฝงความไร้เดียงสา ราวกับเป็นคนสองคนที่ถูกจับมาต่อเข้าด้วยกันอย่างฝืน ๆ