132

บทที่ 133 พัฒนาอาชีพใหม่กันเถอะ

ทับทิมลูกเล็กนอนอยู่บนฝ่ามือของเหวินซี เปลือกของมันมีเส้นเลือดฝอยสีแดงซึมออกมาราวกับหัวใจดวงจิ๋วที่กำลังเต้นขยับ ขั้วผลแยกออกเป็นรอยแยก เผยให้เห็นดวงตาสีแดงเปียกชื้นครึ่งข้าง ก่อนจะขยิบตาให้เหวินซี

เหวินซีสูดลมหายใจ “ฟู่...”

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ แกยั่วเกินไปแล้วนะ

“อาจารย์คะ พวกมันเอาอกเอาใจฉันจนน่าประหลาดไปหน่อยนะ” เหวินซีกล่าว

“เป็นเรื่องปกติ” ปิ้งซังหัวเราะเบา ๆ “ที่พวกมันเอาอกเอาใจขนาดนี้ เพราะฉันบอกพวกมันว่า ใครก็ตามที่ถูกเธอเลือก คนนั้นจะได้รับชีวิตจากฉัน แทนที่จะถูกกิน”

เจ้าทับทิมน้อยส่งเสียงอย่างตื่นเต้น “ตู้ด ตู้ด ตู้ด!”