084

บทที่ 85 ตั๊กแตนตำข้าวโหดเหี้ยม【เหมืองทองคำ】

หางกิ้งก่าของเหวินซีชะงักค้างอยู่กลางอากาศ

ทั้งสามคนหันกลับไปพร้อมกัน ก่อนจะพบอย่างตกตะลึงว่าท่อนบนของมนุษย์ตะขาบยังคงดิ้นพล่านส่งเสียง "เปาะแปะ" ไม่หยุด

“ยังไม่ตาย! ยังไม่ตาย!”

ร่างท่อนบนของมนุษย์ตะขาบใช้ขาเสริมยันพื้น ก่อนจะเคลื่อนตัวเข้ามาพร้อมเสียง "กึกกัก กึกกัก"

สิ่งที่ไหลออกมาจากรอยขาดไม่ใช่เลือด แต่เป็นของเหลวสีอำพันเหนียวข้น ซึ่งแข็งตัวกลายเป็นเปลือกอย่างรวดเร็วเมื่อสัมผัสอากาศ

“ฉันเป็นสัตว์จำพวกมีเปลือกแข็งนะ!” มันใช้ขาเสริมเคาะเปลือกก้นโปร่งแสงที่เพิ่งงอกขึ้นมาใหม่ด้วยท่าทีภาคภูมิใจ “ขอแค่เหลือไว้ครึ่งหนึ่งก็ยังมีชีวิตอยู่ได้! แค่ตัวเตี้ยลง! แล้วก็เดินแล้วชอบหมุนเป็นวง——”

เพิ่งพูดจบ มนุษย์ตะขาบก็หมุนอยู่กับที่สามสี่รอบราวกับลูกข่าง