036

บทที่ 37 เสียโฉม! ตาต่อตา

ฝนน้ำแข็งกระแทกลงบนทางเดินหินในลานคฤหาสน์ กระเซ็นเม็ดเลือดละเอียดขึ้นมา

“มีดเล่มนี้ฉันตั้งใจเตรียมไว้ให้พวกเธอโดยเฉพาะ”

เหวินซียกมือขึ้นเล็กน้อย ตอนตัวมีดพลิกกลับ ฝนดำไหลไปตามร่องเลือดเป็นทางช้างเผือกสายหนึ่ง คมมีดสะท้อนแสงเย็นเยียบใต้แสงจันทร์:

“มุมลับคม 12 องศา เคลือบทังสเตนสตีล ฟันลงไปครั้งเดียว แม้แต่เศษกระดูกก็ไม่ค้าง

“เหมาะจะส่งแม่ลูกแสนดีอย่างพวกเธอขึ้นตึกพอดี ถ้าแล่เนื้อทั้งเป็นขึ้นมา คงเร็วกว่าฆ่าฟู่จื้อซานเมื่อวานมาก”

เธอยอมรับความจริงเรื่องฆ่าพ่อตัวเองออกมาแบบนี้!

รูม่านตาของเริ่นเจียเหอหดวูบ ผลักฟู่รั่วเหยาไปด้านหลังตามสัญชาตญาณ แต่ตัวเองกลับโซเซเหยียบลงบนกองเลือดที่จับตัวเป็นน้ำแข็งจนเกือบล้ม