029

บทที่ 30 ประกาศจับ! ช่วงชิงไอเท็ม

ชั้นสามของตึกสร้างค้าง ภายในห้องเปล่าที่ยังไม่ตกแต่ง

ก้นบุหรี่เผาพื้นซีเมนต์จนเกิดรอยไหม้ดำ

ชายหน้าแผลเป็นดูเวลาเป็นครั้งที่สาม แสงจากหน้าจอโทรศัพท์สะท้อนรอยแผลเก่าบนโหนกคิ้วของเขา

“บ้าเอ๊ย นี่มันนานแค่ไหนแล้ววะ!” เขาเตะถังพลาสติกคว่ำอย่างแรง กระป๋องเปล่ากระแทกเหล็กเส้นดังโครมคราม “ไอ้หัวโล้นพวกนั้นตายห่าไปไหนแล้ว? แม้แต่ข่าวสักอย่างก็ไม่มี!”

ไอ้ผมเขียวที่กำลังเล่นมีดสั้นอยู่ตรงมุมห้องไม่แม้แต่จะเงยหน้า “ลูกพี่อย่าเพิ่งร้อนใจเลย บางทีอาจกำลังสนุกอยู่ก็ได้ ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่ว่าสู้เก่งเหรอ?”