019

บทที่ 20 ปล้น ฉันเอาทั้งหมด!

“ตึก ตึก ตึก ตึก……”

เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ต้นคอของเหวินซีเกร็งขึ้นในทันที

เธอมองไปรอบ ๆ ก่อนสายตาจะจับจ้องที่ตู้โบราณไม้หวงฮวาหลีตรงมุมห้องทำงาน

“นีนีนี!” ทหารน้อยหมายเลข 3 ชี้ไปทางบานตู้อย่างร้อนใจ

เหวินซีพุ่งเข้าไปทันที เปิดบานตู้แล้วขดตัวมุดเข้าไป ในชั่วขณะที่เข้าไป ประตูห้องทำงานก็ถูกผลักเปิดอย่างแรง

แสงที่ลอดเข้ามาทางรอยแยกของบานตู้เหมือนคมมีดอันแหลมคม กรีดแบ่งภาพภายในห้องทำงานออกเป็นเศษเสี้ยว

เหวินซีกลั้นหายใจ นิ้วมือลูบผ้าพันแผลที่พันอยู่บนมีดฟันอย่างไม่รู้ตัว มองผ่านรอยแยกนั้นเห็นผู้หญิงคนหนึ่งถูกผลักเข้ามา——บนใบหน้าที่ดูแลรักษาอย่างดีมีรอยฟกช้ำ สภาพสะบักสะบอม