ตอนที่ 167 ราวกับความฝันอันเลือนลาง

ตอนที่ 167 ราวกับความฝันอันเลือนลาง

“ไม่เป็นไรหรอก คนที่มีคุณสมบัติธาตุวารีและน้ำแข็งไม่กลัวความหนาวหรอก” เมื่อระดับพลังพิเศษสูงขึ้น จุดนี้ก็ยิ่งเห็นได้ชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ

เวินเหยาสั่นขนตาที่เปื้อนเกล็ดหิมะเล็กน้อย นางโค้งคิ้วยิ้มอย่างอ่อนโยนและงดงาม “กุหลาบพวกนี้คุณเป็นคนปลูก ฉันไม่อยากให้พวกมันถูกหิมะทับจนเสียหาย……”

แม้จี้หมิงเฉินจะเคยเสนอให้สร้างกระโจมไว้ด้านบนเพื่อบังลมและหิมะ แต่นางกลับรู้สึกว่าจะทำลายความสวยงาม เรื่องนี้จึงเงียบหายไป

จี้หมิงเฉินมองเวินเหยาที่กำลังมีความสุขอยู่ตรงหน้า พลางช่วยนางถอดเสื้อโค้ทตัวหนาออก แล้วถามอย่างไม่ใส่ใจนัก “ยังมีที่ไหนอีกไหมที่คุณอยากไปเป็นพิเศษ?”