ตอนที่ 159 เขาไม่รู้สึกแปลกใจเลยแม้แต่น้อย

ตอนที่ 159 เขาไม่รู้สึกแปลกใจเลยแม้แต่น้อย

หลินเจ๋อเหรินกวาดสายตามองศพบนพื้น เมื่อได้ยินเช่นนั้นจึงหันกลับมาด้วยสีหน้าซับซ้อน

พูดตามตรง ทุกครั้งที่เห็นผู้การหมิงในสภาพนี้ เขามักจะมีความรู้สึกและข้อสงสัยที่ออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ คนผู้นี้สมองไม่ค่อยดีจริงๆ หรือว่าเย็นชาไร้ความรู้สึกมาจากก้นบึ้งของจิตใจกันแน่...

เผชิญกับสถานการณ์ที่น่าอนาถเช่นนี้ ต่อให้เป็นคนที่เก็บอารมณ์เก่งเพียงใด ก็ควรจะรู้สึกหนักอึ้งและแสดงสีหน้าเรียบเฉยไม่ใช่หรือ?

แต่สีหน้าของเขากลับดูเบาสบายราวกับสายลมและเมฆหมอก... ราวกับว่าคนที่ตายไปเหล่านี้ ไม่ใช่ผู้ใต้บังคับบัญชา ไม่ใช่สหายร่วมรบ และไม่ใช่บ่าวรับใช้ที่เคยรับใช้เขา แต่เป็นเพียงคนแปลกหน้าที่ไม่เกี่ยวข้องและไม่ควรค่าแก่ความสงสารแม้แต่น้อย