กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 149 เวินเหยา คุณลดปืนลงเถอะ
เส้าถิงเหลียงกวาดสายตามองไปยังชายหาดโล่งเตียนฝั่งนั้น ทำเพียงแสดงความสงสัย “แต่เรือสำราญของเรา ไม่น่าจะถึงขั้นไม่รอพวกเราหรอกนะ?”
หากจะบอกว่าเสิ่นอี้ชวนและพวกอีกสามคนเป็นเพียงคนไร้ชื่อเสียง กองกำลังหลักไม่รอพวกเขาก็ยังพอเข้าใจได้ แต่ท่านผู้การหมิงเป็นถึงเจ้าแห่งเขตที่หนึ่ง หากไม่มีคำสั่งจากเขา แม้แต่หัวหน้าหน่วยลั่วก็ไม่มีสิทธิ์นำเรือออกไปตามอำเภอใจ