กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 144 เพียงท่าทีอ่อนโยนและใส่ใจของนาง มิได้มีไว้เพื่อเขาอีกต่อไป
จี้หมิงเฉินก้มหน้าหัวเราะเบา ๆ หัตถ์หยกเรียวยาวเสยเส้นผมข้างไหล่ของเวินเหยา เส้นผมสีหมึกร่วงหล่นลงมาบางส่วน อีกครึ่งหนึ่งที่เหลือพันเกี่ยวอยู่ระหว่างนิ้วชี้อันงดงามของเขา...
ส่วนหัตถ์อีกข้างของเขาก็เลื่อนจากแผ่นหลังของเวินเหยาลงมาอย่างเชื่องช้า ไปหยุดอยู่ที่เอวครู่หนึ่ง ก่อนจะกดร่างของนางให้แนบชิดเข้าสู่อ้อมกอดของเขามากยิ่งขึ้น “เป็นอะไรไป...”
“ฉันกอดกับคนรักของฉัน หัวหน้าหน่วยเสิ่น คุณมีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”
แม้วาจาของจี้หมิงเฉินจะดูอ่อนโยนและหยอกเย้า แต่สายตาที่มองไปยังเสิ่นอี้ชวนกลับคมกริบและแฝงไว้ด้วยจิตสังหาร