ตอนที่ 142 ผู้บัญชาการเสิ่น ท่านเป็นคนมองการณ์ไกลมาโดยตลอด ใช่หรือไม่

ตอนที่ 142 ผู้บัญชาการเสิ่น ท่านเป็นคนมองการณ์ไกลมาโดยตลอด ใช่หรือไม่?

เวินเหยาเพิ่งจะกัดเนื้อปลาไปได้คำหนึ่ง เมื่อได้ยินเสียงจึงเงยหน้าขึ้นอย่างงุนงง จี้หมิงเฉินก็ลดมือลงมองไปยังฝั่งตรงข้ามอย่างสบายอารมณ์

กลิ่นอายสงครามที่ไร้เสียงกระจายตัวอยู่ในอากาศ

มู่เซิงเซิงและฟางหลานอินต่างมองไปยังเสิ่นอี้ชวนในเวลานี้ พลังอำนาจของพวกนางไม่แข็งแกร่งเท่าเสิ่นอี้ชวน สันติภาพอันเป็นมิตรที่ได้มาอย่างยากลำบากนี้ ทั้งสองยังไม่ต้องการให้ถูกทำลายลงง่าย ๆ “เกิดอะไรขึ้นหรือคะผู้บัญชาการเสิ่น...”

เวินเหยาเห็นท่าทางที่โกรธจนไฟสุมทรวงของเสิ่นอี้ชวน ก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจแต่อย่างใด