ตอนที่ 132 เขาไม่ใช่เวินเหยา

ตอนที่ 132 เขาไม่ใช่เวินเหยา

กระบวนการเชื่อมต่อห้องนิรภัยเข้ากับเรือเดินสมุทรเป็นไปอย่างราบรื่น ไม่มีใครบนเรือลำนี้กล้าละเลยแม้แต่น้อย

สามสิบนาทีต่อมา หน้าประตูห้องนิรภัยมีผู้คนยืนล้อมรอบเป็นวงกว้าง จี้หมิงเฉินยืนอยู่แถวหน้าสุด จ้องมองประตูห้องด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

ในใจรู้สึกกระวนกระวาย แต่ก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย

นับจากเหตุการณ์ภัยพิบัติทางทะเลครั้งนั้น เวลาผ่านไปเกือบเจ็ดวันแล้ว ไม่รู้ว่าเธอจะตกใจกลัวบ้างหรือไม่...

ทว่าความกังวลนี้คงอยู่ไม่นาน หลังจากประตูห้องนิรภัยเลื่อนเปิดออก คนที่เดินออกมาคนแรกคือโอวชิงเหิง ตามด้วยเจ้าหน้าที่เดินเรืออีกจำนวนหนึ่งที่ทยอยเดินออกมา แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่เห็นเงาของเวินเหยา