กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 118 ตั้งแต่แรกเห็นเขา เธอก็มีความรู้สึกให้แล้ว
ระหว่างทางกลับคฤหาสน์ปราสาทโบราณมีฝนโปรยปรายลงมาเบา ๆ สายลมยามเช้าเย็นฉ่ำ เวินเหยานั่งอยู่ในรถ ถนนที่พังเสียหายด้านนอกซึ่งถูกน้ำฝนชะล้างเคลื่อนผ่านไปไม่หยุดหย่อน
และในหัวของเธอก็เอาแต่หวนนึกถึงคำพูดของลั่วเสวียนซิงในคืนนี้ไม่หยุด...
“จะมีความรู้สึกอะไรกัน มันจะซับซ้อนขนาดนั้นเชียวหรือ”
“เมื่อคุณนึกถึงเขา อยากมอบของให้เขา เป็นห่วงเขา อยากนอนกับเขา ถ้าไม่ใช่ความรักแล้วจะเป็นอะไรไปได้? หรือจะเป็นมิตรภาพแบบสหายปฏิวัติกันล่ะ?”
“มีความเป็นไปได้ไหมว่า ตั้งแต่ต้นจนจบคุณเข้าใจผิดมาตลอด? คนที่คุณ ‘ชอบ’ ในอดีตนั้นคือความรู้สึกซาบซึ้งในบุญคุณ ส่วนที่คุณมีต่อผู้การหมิงต่างหากที่เป็นความรักที่แท้จริง”