กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 94 ศัตรูของฉันมีเพียงเสิ่นอี้ชวน
เสิ่นอี้ชวนยืนขมวดคิ้วมองเขาอยู่บนพื้นหิมะห่างออกไปสามสิบเมตร เมื่อมองรอยยิ้มที่ดูสงบนิ่งของชายชุดขาวผู้นั้น เขากลับรู้สึกกระวนกระวายใจขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
ถูกล้อมไว้หมดแล้ว แถมยังถูกปืนจ่ออยู่ตั้งหลายกระบอก แต่จี้หมิงเฉินกลับไม่รู้สึกหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย?
เช่นนั้นพลังพิเศษของเขาจะแข็งแกร่งถึงเพียงไหนกัน……
เสิ่นอี้ชวนสังเกตการณ์อย่างใจเย็นอยู่ครู่หนึ่ง สายตาคมกริบสบเข้ากับมือปืนทางด้านขวาของจี้หมิงเฉิน อีกฝ่ายเข้าใจความหมายอย่างรวดเร็ว จึงลั่นไกปืนเก็บเสียงใส่ชายที่อยู่ตรงกลาง