ตอนที่ 70 สิ่งที่เขาเป็นเจ้าของเพียงผู้เดียว

ตอนที่ 70 สิ่งที่เขาเป็นเจ้าของเพียงผู้เดียว

เวินเหยาเองก็ไม่รู้ว่าทำไมใบหูถึงเริ่มร้อนผ่าว เธอเงยหน้ามองเขา สายตาปะทะเข้ากับดวงตาเรียวรีดั่งดอกท้อที่ลึกล้ำดุจวังวนของชายหนุ่ม ท่ามกลางแสงเทียนที่สั่นไหวเล็กน้อย ใบหน้าของเขางดงามหมดจด ดวงตาคู่คมที่ส่องประกายดูเปี่ยมไปด้วยความรู้สึก ราวกับมีตะขอเกี่ยวรั้งให้คนจมดิ่งลงไป

จี้หมิงเฉินใช้เหรียญทองเหรียญสุดท้ายนั้นถูไถไปบนฝ่ามือของเธอเบา ๆ เมื่อริมฝีปากบางสวยขยับเอ่ย น้ำเสียงทุ้มต่ำกลับดูเย้ายวน “ของเธอคือของฉัน ของฉันคือของเธอ มันจะมีอะไรต่างกันล่ะ?”