ตอนที่ 62 แม้แต่ฉัน ก็ยังล่อลวงนางไม่ได้

ตอนที่ 62 แม้แต่ฉัน ก็ยังล่อลวงนางไม่ได้

เวินเหยาไม่ค่อยเข้าใจความหมายในคำพูดของเขาเท่าไรนัก นี่คือไม่อนุญาตให้เธอไปหรือ?

แต่เขาก็ไม่ได้ต้องการเธอ การเก็บเธอไว้ในคฤหาสน์ปราสาทจะมีประโยชน์อะไร? เป็นเพียงแจกันประดับที่เอาไว้มองวันละสองครั้ง? หรือให้คอยเล่นของเล่น เลี้ยงนกพิราบ และรดน้ำต้นไม้เป็นเพื่อนเขา?

จี้หมิงเฉินรออยู่ครู่หนึ่ง เมื่อไม่ได้ยินคำตอบก็เงยหน้ามองเธอ ในจังหวะที่สบตากัน ดวงตาคู่สวยของเขาก็โค้งขึ้น “ที่รัก คุณบังแสงของฉันแล้วนะ……”

“……”

เวินเหยาสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วขยับเท้าออกไป อดไม่ได้ที่จะกล่าวว่า “เมื่อกี้ไม่ใช่คุณหรือที่บอกว่าแดดจัดเกินไป เลยให้ฉันมาบังให้?”