กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 32 ถ้าฉันหน้าตาแบบเธอ ฉันคงใช้หน้าตาทำมาหากินไปแล้ว
เป้ยเสี่ยวตั่วพยักหน้าก่อนจะส่ายหน้า เธอเงยหน้ามองเวินเหยา ความหวาดกลัวในดวงตายังไม่จางหาย แต่เธอก็เข้าใจความหมายของอีกฝ่าย “...ขะ ขอบคุณนะ ฉันไม่ค่อยกลัวแล้ว”
หลังจากกลับมานั่งล้อมวงกันอีกครั้ง เนื่องจากไม่แน่ใจว่าที่นี่ปลอดภัยหรือไม่ พวกเขาจึงไม่มีใครกล้าหลับ
ชิวจื้อเหลือบมองเวินเหยา ไม่รู้ว่านึกอะไรขึ้นมาได้จึงถามว่า “หัวหน้า ก่อนหน้านี้คุณเป็นคนแบบไหนกันแน่? ฝีมือระดับนี้ไม่น่าจะเป็นแค่ผู้ลี้ภัยธรรมดาหรอกนะ...”