กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 23 อย่ามองฉันเหมือนลูกสุนัขแบบนั้น
เวินเหยาได้ยินดังนั้นจึงหันไปมองจี้หมิงเฉิน ตรงหน้าของอีกฝ่ายมีเพียงจานสเต็กหนึ่งจาน ชายหนุ่มมีท่วงท่าที่งดงามยิ่ง ท่าทางที่เขาถือมีดและส้อมนั้นดูสง่างามและสูงส่ง
หันกลับมามองตัวเอง จานและอุปกรณ์บนโต๊ะตรงหน้าวางระเกะระกะไม่พอ ท่าทางการกินยังดูตามใจตัวเองอย่างยิ่ง ราวกับสุนัขบ้านที่เพิ่งเข้าเมืองมา
“……”
คนเราเป็นผลผลิตของสภาพแวดล้อม ตอนที่เธอใช้ชีวิตอยู่ในเป่ยโจว การที่ไม่ได้อดตายก็นับว่าดีมากแล้ว ในสภาวะที่ยากลำบากเช่นนั้น ใครจะไปสนใจว่าท่าทางการกินจะดูน่าเกลียดหรือไม่