เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 18 คุณทำให้ผมเจ็บ
จี้หมิงเฉินก้มสายตามองเวินเหยาแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองประตูใหญ่ด้วยแววตาเปี่ยมรอยยิ้ม “กำลังแต่งตัวอยู่ รอสักครู่”
คนข้างนอกพอได้ยินเช่นนั้นก็เงียบเสียงลงทันที เวินเหยาเองก็ถูกเบี่ยงเบนความสนใจ จึงลดมือลง
เธอเพิ่งจะมารู้สึกตัวในภายหลังว่าแปลกนัก ปกติเธอเป็นคนสุขุมเยือกเย็นและไม่ค่อยแสดงอารมณ์ออกมาให้เห็น แล้วทำไมพอมาเจอคนผู้นี้ถึงได้ควบคุมตัวเองไม่ได้สารพัดอย่าง
เวินเหยาครุ่นคิดดูแล้วก็รู้สึกว่าคงเป็นเพราะความเคยชิน ถึงอย่างไรพวกเขาก็เคยพบกันที่ทุ่งหิมะนับครั้งไม่ถ้วนในสถานการณ์เช่นนี้ ต่อให้กาลเวลาผันเปลี่ยนไปแล้ว แต่เธอก็ยังปรับตัวไม่ได้ในทันที
เธอเก็บสีหน้าแล้วเบือนหน้าหนีไม่มองเขาอีก “งั้นที่คุณบอกให้ฉันเป็นคู่ครองของคุณ ก็เป็นเรื่องโกหกด้วยงั้นสิ?”