กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 13 คุณอยากจะนอนพักกับฉันสักหน่อยไหม?
หลังจากสมาชิกในทีมแยกย้ายกันไป เสิ่นอี้ชวนก็นั่งยอง ๆ ลงหน้าซากศพซอมบี้ไร้หัวเหล่านั้น ฝ่ามือลูบไล้ไปตามรอยตัดของลำคอที่ถูกแช่แข็งจนแข็งทื่อ รอยตัดนั้นเรียบเนียนและราบรื่น เห็นได้ชัดว่าผู้ใช้ดาบมีวิชาดาบที่ยอดเยี่ยมและเปี่ยมไปด้วยพละกำลัง
เป็นเวินเหยา……
นี่ต้องเป็นเวินเหยาแน่……
นางไม่มีทางตาย นางต้องอยู่แถวนี้แน่ นางฉลาดขนาดนั้น บางทีอาจจะหาที่ซ่อนตัวอยู่ และตอนนี้กำลังรอให้เขาไปหา