049

บทที่ 49 วิหารกระดูกขาว

ภายใต้การนำทางของกระดาษแผ่นนั้น เหล่าคนกระดาษหามเกี้ยวมาจนถึงด้านหน้าวิหารเต๋าแห่งหนึ่ง

“คราวนี้ผีอยู่ในวิหารเต๋าหรือ?”

จางเฉินมองวิหารตรงหน้าอย่างประหลาดใจ

ตรงทางเข้าวิหารเต๋า เหมือนกับงานศพของชาวบ้านทั่วไป มีโคมกระดาษสีขาวซีดสองใบแขวนอยู่

เหนือประตูมีป้ายเขียนอักษรสามตัวว่า

“วิหารกระดูกขาว”

ตัวอักษรทั้งสามแดงฉานราวกับเลือด บิดเบี้ยวผิดรูป ราวกับถูกคนใกล้ตายใช้เล็บขีดเขียนเอาไว้

ลมเย็นยะเยือกพัดวนรอบวิหาร เกิดเสียงหวีดหวิวคล้ายเสียงคร่ำครวญของมนุษย์

เมื่อสายลมพัดผ่าน โคมกระดาษสีขาวก็แกว่งไกวไปมา แสงไฟริบหรี่สั่นไหว ทำให้ทั้งวิหารดูมืดมนและน่าขนลุกยิ่งนัก