047

บทที่ 47 สามพี่น้อง

เพียงสะบัดแขนของหุ่นกระดาษเบา ๆ นักโทษทั้งสองก็ล้มลงกับพื้น

จางเฉินมองนักโทษที่ถูกสิงพลางกล่าวว่า

“ตอนนี้ทุกคนตายหมดแล้ว ข้าจะดูสิว่าเจ้าจะสิงร่างใครได้อีก”

นักโทษที่ถูกสิงไม่ได้แสดงความหวาดกลัวแม้แต่น้อย ใบหน้ายังคงบิดเบี้ยวด้วยรอยยิ้มประหลาด พร้อมเสียงหัวเราะเย็นเยียบราวกับกำลังท้าทาย

จางเฉินกล่าวออกมาเพียงคำเดียว

“ฆ่า!”

ฉึก!

มือของหุ่นกระดาษแทงทะลุหน้าอกของนักโทษในทันที

ทันทีที่นักโทษสิ้นใจ หุ่นกระดาษก็ชักกระดูกออกมาทั้งร่างแล้วบดจนกลายเป็นผง