012

บทที่ 12 ฆ่าคนด้วยมีดของผู้อื่น

เหล่านายพรานจึงถามขึ้นว่า

“เสือตัวนั้นหน้าตาเป็นอย่างไร?”

บัณฑิตตอบอย่างกระอักกระอ่วน

“ข้า...มองไม่เห็นชัดนัก”

พวกนายพรานพยักหน้า

เพราะตอนนั้นเป็นเวลากลางคืน อีกทั้งอยู่ลึกในป่าภูเขา มีต้นไม้บดบังสายตา การมองเห็นรูปลักษณ์ของเสืออย่างชัดเจนแทบเป็นไปไม่ได้

หากบัณฑิตบรรยายลักษณะของเสือได้อย่างละเอียดเสียอีก นั่นต่างหากที่น่าสงสัย

นายพรานถามต่อ

“แล้วเจ้าพบมันได้อย่างไร? หนีรอดมาได้อย่างไร?”