001

บทที่ 1 เด็กน้อยในร้านโลงศพ

ชายร่างผอม ใบหน้าซีดเซียวไว้เคราแพะผู้หนึ่ง กำลังเดินอยู่บนถนนที่พลุกพล่าน

เขาดูอายุราวสามสิบกว่าปี มีกลิ่นอายเย็นเยียบและน่าหวาดหวั่นแผ่ออกมาจากตัว อีกทั้งยังมีความเศร้าจาง ๆ แฝงอยู่ระหว่างคิ้ว

แม้จะเดินท่ามกลางผู้คนมากมาย แต่กลับดูไม่เข้ากับโลกใบนี้เลย

ยิ่งไปกว่านั้น ผู้คนที่เดินผ่านเขาต่างรู้สึกหนาวเย็นโดยไม่ทราบสาเหตุ

“แค่ก! แค่ก! แค่ก!”

จู่ ๆ ชายผู้นั้นก็ไออย่างรุนแรง

เขารีบหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาปิดปาก ใบหน้าแดงก่ำ ดูทรมานเป็นอย่างยิ่ง

ผู้คนรอบข้างต่างรีบหลีกทางด้วยความหวาดกลัวว่าจะติดโรคร้าย

หลังจากไออยู่พักใหญ่ ชายผู้นั้นจึงค่อย ๆ สงบลง