กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 22 อี้ซีหรานทนได้ไม่ถึงสามสิบวินาทีด้วยซ้ำ!
“ทำไมถึงมีซอมบี้ระดับสองวิ่งมาทางพวกเราได้วะเนี่ย”
อี้ซีหรานยืนอยู่นอกหน้าต่าง งงไปหมด
แคว่ก——
เสียงฉีกฝาบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปดังขึ้นในห้องนั่งเล่นที่มืดมิด
เสียงดังบาดหูเป็นพิเศษ!
ทุกคนกลัวว่าซอมบี้จะมองเห็นพวกเขาชัดเจน
ก็เลยไม่ได้เปิดไฟและไม่ได้จุดเทียนด้วย
แต่ด้วยแสงจันทร์จากนอกหน้าต่าง