กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
จนเกือบจะมืดค่ำ อาการสะอึกของผมก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด รู้สึกเหมือนในหัวส่งเสียงวิ้งๆ หงุดหงิดงุ่นง่านจนแทบอยากจะขว้างปาข้าวของ แผ่นอกก็อึดอัดแน่นตึงราวกับมีอะไรมาจุกไว้
สุดท้ายทนไม่ไหวจริงๆ ผมเลยนั่งขัดสมาธิทำสมาธิ หวังจะใช้วิธีนี้สงบจิตใจและเบี่ยงเบนความสนใจ
ทว่าผลที่ได้คือยังคงสะอึกอย่างต่อเนื่อง ไม่สามารถรวบรวมสมาธิได้เลยแม้แต่น้อย ซ้ำร้ายพอสะอึกทีตัวก็กระตุกที ผมเดาว่าถ้าเหล่าเซียนมายืนดูอยู่ข้างๆ คงได้ขำกลิ้งกันไปแล้ว
ผ่านไปได้ไม่กี่นาที ผมก็นั่งไม่ติดจริงๆ พอคิดจะลุกขึ้น จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีเงาดำสองสายพาดผ่านหน้าไป