กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
ผมเลือกเปิดฉากถามตรงๆ แบบไม่อ้อมค้อม หม่าอวิ๋นเฟิงคิดไม่ถึงด้วยซ้ำว่าผมจะโพล่งถามไปโต้งๆ แบบนั้น ถึงกับยืนอึ้งค้างอยู่ตรงนั้น
เมื่อหันไปมองพี่กวน สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปทันที ก่อนจะเปิดประตูกว้างแล้วคว้าแขนดึงตัวผมกลับเข้าไปข้างใน
“เข้ามาๆ พวกเธอสองคนเข้ามาคุยข้างใน ฉันว่าแล้วเชียวว่าพวกเธอต้องมีเรื่องอะไรแน่!”
พอกลับมานั่งลงบนเก้าอี้อีกครั้ง พี่กวนก็จ้องหน้าพวกเราสองคนแล้วถามว่า “พูดมาเถอะ พวกเธอคิดจะทำอะไรกันแน่ เจิ้งเช่อไปหาเรื่องพวกเธอ หรือไปล่วงเกินอะไรพวกเธอเข้าล่ะ”
น้ำเสียงของเธอฟังดูมีแววปกป้องลูกศิษย์อยู่กลายๆ ผมคิดในใจว่าไหนๆ ก็เปิดประเด็นไปแล้ว ก็ไม่ต้องเกรงใจกันแล้วล่ะ