บทที่ 366 เซียนงูประทับร่าง

เวลานี้ เอ้อร์เสินอาจารย์จางส่งยิ้มทักทายผม ก่อนจะหันไปถามชายคนนั้น "ไอ้หยา ท่านเซียนก็มาถึงแล้ว ยอมเปิดปากพูดจาหน่อยเถอะ มีความแค้นอะไร คับแค้นใจตรงไหน พวกเราจะได้ช่วยกันคลี่คลาย อัดอั้นไว้อย่างนี้ต่อไปท่านก็บรรลุธรรมไม่ได้ ไม่เป็นผลดีกับใครเลย จริงไหมล่ะ"

ผมช่วยสำทับอีกแรง "นั่นสิ รีบพูดเถอะ ร้องไห้พอเป็นพิธีก็พอแล้ว เดี๋ยวท่านอาจารย์ยังต้องไปทำกับข้าวอีก เนื้อที่ตุ๋นไว้ในหม้อจะไหม้หมดแล้วนะ"

พอได้ยินพวกเราพูดแบบนั้น ชายคนนั้นก็ค่อยๆ สงบลงในที่สุด เขาวางสองมือไว้บนหน้าตัก ทำท่าทางฮึดฮัดขัดเคือง แล้วยอมเปิดปากพูดออกมาจนได้

"ข้าน่ะ ตายอนาถเหลือเกิน โดนมีดสับจนเละไปทั้งตัว!"