บทที่ 357 ชงไท่ส่วย

พูดง่ายๆ ก็คือ ผมกับหม่าอวิ๋นเฟิงจัดการสะสางเรื่องโต๊ะบูชาให้บ้านอู๋ตี๋เสร็จเรียบร้อย ทั้งยังส่งเหล่าซ่านเซียนและผีเร่ร่อนไปแล้ว ทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดี ทำให้ใจที่เคยแขวนอยู่บนเส้นด้ายของผมยอมสงบลงเสียที

ไม่กี่วันต่อมา อู๋ตี๋ส่งข่าวมาบอกว่าหลิวหยางฟื้นตัวเกือบเป็นปกติแล้ว นิ้วเท้าที่ถูกความเย็นกัดรุนแรงก็รักษาไว้ได้ หมอบอกว่าหลังจากนี้อาจมีผลข้างเคียงบ้าง แต่การไม่ต้องตัดทิ้งก็นับเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดแล้ว

ถือว่าจบลงด้วยดีกันทุกฝ่าย