บทที่ 353 หวงเทียนโฉว

“แส้นี้หากใช้ไล่ภูเขา ภูเขาก็ต้องสะเทือน หากใช้ไล่ทะเล ทะเลก็ต้องเหือดแห้ง วันนี้แส้ตกมาอยู่ในมือข้า จึงจุดธูปตีกลองอัญเชิญทวยเทพ”

“ท่านเซียน หากท่านจะมา ข้าก็เชิญ ถึงท่านไม่มา ข้าก็ยังจะเชิญ เชิญไปจนถึงสามค่ำเดือนสามปีหน้า เชิญจนหวังหมู่เหนียงเหนียงยังคร้านจะไปงานเลี้ยงท้อสวรรค์ เชิญจนเหล่านางฟ้าเก้าชั้นฟ้าต้องลงมายังแดนดิน ลงมายังแดนดินเพื่อหาคู่ครอง แล้วมุดเข้าผ้าห่มบุรุษ…”

สิ่งที่หม่าอวิ๋นเฟิงร้องออกมานั้น จังหวะจะโคนใช้ได้ทีเดียว ฟังดูก็ไพเราะดีอยู่หรอก แต่ผมฟังๆ ไปกลับรู้สึกชักจะทะแม่งๆ ทำไมถึงร้องเลยเถิดไปเรื่องมุดเข้าผ้าห่มได้ล่ะเนี่ย

บทเพลงทรงเจ้านี้ดูจะไม่ค่อยสำรวมเท่าไร ยิ่งฟังก็ยิ่งเหมือนเอ้อร์เหรินจ้วนเข้าไปทุกที