บทที่ 286 ทั้งโง่ทั้งไร้เดียงสา

หานต้าเหว่ยเล่าว่า ผีสาวตนนั้นกลับมาหาเขาเมื่อช่วงเช้ามืดวันนี้

เวลาน่าจะราวๆ ตีห้าตอนฟ้าเพิ่งสาง เขาลุกไปเข้าห้องน้ำ พอกลับมาล้มตัวลงนอนแล้วหลับตาลง ก็เห็นผีสาวตนนั้นโผล่มาทันที

แถมท่าทีของผีสาวตนนั้นยังเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง เมื่อก่อนแค่มานอนกับเขาเฉยๆ แต่ตอนนี้กลับไม่ยอมนอนแล้ว พอกลับมาก็เอาแต่นั่งจ้องเขาอยู่ตรงหัวเตียง

เธอไม่พูดไม่จาสักคำ ได้แต่นั่งจ้องเขาตาเขม็ง สีหน้าไร้ความรู้สึก ใบหน้าเขียวคล้ำ แววตาแฝงความเคียดแค้นปนจิตสังหาร อย่าให้บอกเลยว่าน่ากลัวขนาดไหน

หานต้าเหว่ยดิ้นรนอยู่ในฝันตั้งนานกว่าจะสะดุ้งตื่นขึ้นมาได้ จากนั้นก็ไม่กล้านอนอีกเลย ได้แต่นั่งกอดหมอนทนจนสว่างคาตา